Ik zit heerlijk achter in de tuin te genieten van de zon. Met mijn laptop op schoot en de vogels op de achtergrond. Het is stil op straat. Er zijn weinig auto’s die langsrijden. Er zijn weinig kinderen op straat. De geluiden die ik “normaal” gesproken als normaal vind, zijn verdwenen. Daarvoor terug gekomen is de stilte die de wereld in bedwang houdt. Die in ieder geval mijn wereld in bedwang houdt.

Erg verdrietig

De eerste dagen na de boodschap dat de scholen dichtgingen was ik lam geslagen. Ik was vooral erg verdrietig om wat er gebeurd. Wat bizar is dit allemaal. Mijn gedachten zorgden voor angst. Angst dat ik zelf ziek zou worden, iemand uit mijn gezin of iemand die me nabij is.
Deze gedachten namen een loopje met me. Juist nu het belangrijk is om het geluk in mezelf te vinden.

Alle goede ideeën en challenges ik merkte dat ik echt helemaal overprikkeld was de eerste week. Hierdoor was ik niet in staat om mijn eigen momenten te pakken. Ik liet me leiden door overenthousiaste leerkrachten, sportscholen en andere instanties. Ik had er echt behoefte aan om zelf even mijn draai in dit gedoe te vinden. Wat voor draai het dan ook is.

Heb ik hier om gevraagd?

Er wordt nu iets van mij gevraagd wat ik niet had verwacht. Wat ik ook niet had gepland. Of misschien toch wel? Ik wou graag meer thuis zijn voor de kinderen. Een minder gehaast leven. Meer tijd kunnen besteden aan het eten en de huishouding. Voor mijn studie, om een boek te lezen of voor me uit te staren op de bank.

Misschien had ik mijn wens iets specifieker moeten maken. Mijn idee was namelijk niet om 24/7 met mijn kinderen te zijn. Om 4 dagen aan huis gekluisterd te zitten, omdat de kinderen verkouden zijn?

Extra aandacht

Toch brengt het ook weer iets heel moois. Ik krijg nu mee wat mijn kinderen op school leren. Waar ze tegenaan lopen. Ik heb de mogelijkheid om ze extra aandacht te geven. Om langer aan de eettafel te zitten. Om ze iets langer te laten liggen ’s ochtends. Om meer tijd te besteden aan die lastige rekensommen van Esmée en het trekken van stomme cirkels en idiote knutselwerkjes (volgens Seppe) Om wat langer met ze te gaan stoeien en een verhaaltje voor te lezen. Om samen te bakken met de super leuk uitgewerkte recepten van Laura’s Bakery
Er komt een creativiteit uit mij/ons. We toveren het huis om in een ridderkasteel en bouwen de tuin om in een gymparcours.

Mijn goede doel is op dit moment dan ook echt zelfliefde!

Ja ik heb nu een beetje een schema voor schoolwerk. Een overzicht waarin staat wat juf mama van ze verwacht en wanneer het “mama-tijd” is. Toch merkte ik vanochtend dat de kinderen moe waren. Wat van slag, dat ze hun juf, vriendjes en vriendinnetjes niet kunnen zien. En ook niet mogen knuffel met oma en pake en beppe. Kinderen zullen deze periode nooit vergeten, het is een nieuwe geschiedenis. Dat schoolwerk komt later deze wel. Ik ben geen juf, ik ben moeder. En deze moeder vindt het voor vandaag wel prima. Ga maar lekker buitenspelen of een spelletje doen.

Dan toch ook even mijn goedbedoelde lijstje ?

Op dit moment is het belangrijk om erbij te blijven en juist tijd voor jezelf te pakken.
Lief zijn voor jezelf en je eigen ruimte pakken waar dit mogelijk is.

Sta ’s ochtends eerder op. Stel bijvoorbeeld een magic morning in, ga mediteren, doe yoga of een andere work-out, pak een boek, stel intenties voor de dag, maak een planning voor jezelf en de kinderen en houd je hier ook aan. Pak je eigen rustmoment op momenten dat je het even niet trekt. Kinderen zijn echt in staat om even iets voor zichzelf te doen. Op dat moment mag jij ook even op de bank zitten om een boek te lezen of deze blog. Het mag echt! Je bent een goede moeder als je zelf goed in je vel zit.

Uit je slof schieten kan gebeuren, even niet weten hoe het allemaal moet is helemaal prima. Niemand weet het op dit moment. Vergeef jezelf, het is helemaal oké.

Lieve mensen ik wens jullie een hele gezonde tijd toe. Maak mooie herinneringen!

“Deze blog is tot stand gekomen in samenwerking met MamaNL MamaNL is het inspiratieplatform voor mama’s op zoek naar balans.”