Nu ik weer thuiszit met de kinderen komen er weer wat herinneringen naar boven. Het is maandagochtend en we zijn nog maar net begonnen of er is al een mega botsing tussen Esmée en mij. Op de achtergrond hoor ik Seppe mopperen waarom hij niet achter de Playstation mag…..
De ellende is weer begonnen. Tenminste dat voelt nu even zo. Ik ben namelijk geen juf! Ik ben een mama die dat soms al lastig genoeg vindt helemaal als mijn menstruatie eraan komt!
En toch begint 2021 met een Lockdown. De scholen zijn dicht, het is koud buiten en ik voel me alles behalve ontspannen.

Wat had ik dan verwacht?

2020 was niet wat ik ervan had verwacht, maar jeetje wat heb ik er veel van geleerd. Door Corona is er veel verandert. Dat absoluut. Het zijn fijne momenten geweest, maar ook momenten van frustratie en irritatie. Naar de kinderen, naar Robert-Jan en ook zeker naar mezelf. Hoe komt het toch dat ik soms toch tegen de kinderen schreeuw terwijl ik dat helemaal niet wil. Ze halen soms het bloed onder mijn nagels vandaan, vooral rond mijn menstruatie. Dan heb ik werkelijk een korter lontje en is het minder gezellig in huis. Gelukkig voor iedereen heb ik het zelf snel door dat ik doe wat ik beter niet kan doen. Dan kan ik er even helemaal in “zijn” waarna ik positief en na veel sorry te hebben gezegd ontspannen door kan.

De sleutel

Maart 2020 kreeg ik de sleutel van mijn nieuwe praktijkruimte. Na 2 weken klussen was het klaar en mochten we in Lockdown. Deur weer dicht dus……
Ik droomde ervan dat ik mooie workshops kon geven, kinderyoga, coaching, kindertolktrajecten en ik stelde de ruimte beschikbaar voor anderen. Lezing over shiatsu, workshop hapjes maken, vrouwencirkel, workshop intuïtie. Ik had er onwijs veel zin in!

Tja ook ik moe(s)t even schakelen

De ruimte werd dus niet gebruikt en alles wat gepland stond werd uit de agenda geveegd. Bizar hoe snel de wereld op de kop stond. Thuis met de kinderen prio 1. En verder? Bij mij eerst even niks. Ik merkte dat ik panisch werd van het digitale leven. Alles ging ineens digitaal. Het werd mij teveel, moest ik dat dan ook nog gaan doen? In het begin vloog het me echt even aan, maar ik vond het ook heerlijk. Even geen sociale verplichtingen, gevlieg naar familie en vrienden. Altijd iets moeten doen. De agenda was leeg, alleen gevuld met schoolwerk.

Draai gevonden???

Na twee weken hadden we onze draai wel gevonden en ontstond er meer ruimte voor mij. Digitaal coachen is eigenlijk heel goed te doen. Op deze manier is mijn bereik ook veel groter. Mijn eerste Zoom informatiebijeenkomst is eigenlijk ook best goed gedaan 😊 Het geven van een workshop vind ik nog erg spannend en ben ik ook nog wat aan het uitstellen.

Nu er weer een Lockdown is merk ik wel dat ik weer even mijn draai moet vinden thuis. Weer alles laten vallen? Nee dat voelt op dit moment niet goed. Dan maar een mindere streberige juf. Deze juf vindt het namelijk heerlijk om met haar kinderen naar het bos te gaan om daar vogels te gaan zoeken en om te starten met kinderyoga ook al staat dit niet in het rooster.

Ik word geraakt.

Nu ik weer meer bij de kinderen ben merk ik wel dat ze me op sommige punten weer raken. Ik merk op dit moment vooral  dat de werkhouding iets is waar ik me zorgen over maak. Dit raakt me. Vanuit het kindertolken weet ik dat als het me raakt dat het dan een stukje van mijzelf is. Wat wil dit over mijn werkhouding zeggen en hoe komt het dat ik deze houding nu aanneem? Toch maar eens voor mezelf gaan vertalen, want op deze manier help ik mijn kinderen en mezelf.